Yunanca - Türkçe çeviri (v1.4 yeni)
?Yunanca
Γεια σας, πάτερ Φιλάρετεε.
Πρόσφατα διάβασα ένα χωρίο και είπα μέσα μου:
«Σε όποιον δόθηκε πολύ, από αυτόν θα ζητηθεί πολύ· και σε όποιον εμπιστεύθηκαν πολλά, από αυτόν θα απαιτήσουν περισσότερα.» (Λουκάς 00:00)
Ερμάνε (Χρυσόστομε), τι έκανες τώρα; Έθεσες τον εαυτό σου σε μεγάλο κίνδυνο. Πήγες και βαπτίστηκες, μπήκες αυτόματα σε μια βαριά πνευματική συμφωνία. Έζησες δύο χρόνια μέσα στην Εκκλησία, έλαβες πέντε φορές τη Θεία Κοινωνία, έκανες τόση πνευματική επένδυση, ακόμη και υλική βοήθεια πρόσφερες στην Εκκλησία.
Όμως τελικά τι έμεινε στα χέρια σου; Τίποτα. Σε έδιωξαν, δεν σε θέλησαν. Και τώρα νιώθεις ότι δεν μπορείς να ξεφύγεις· σαν να έμεινες μόνος στον δρόμο, χωρίς καμία στήριξη.
Αν όμως είχα παραμείνει στη θρησκεία στην οποία γεννήθηκα ή αν είχα μείνει ένας απλός «προεπιλεγμένος» άνθρωπος, δεν θα είχα αναλάβει αυτήν τη γνώση και αυτήν την πνευματική ευθύνη. Δεν θα είχα μπει κάτω από αυτό το βάρος.
Όμως εγώ πήγα, βαπτίστηκα, κοινώνησα, έβαλα αυτήν την πνευματική υπογραφή και πήρα πάνω μου αυτό το μεγάλο φορτίο.
Αν το συγκρίνω με μια εικόνα από την κοσμική ζωή: είναι σαν να υπέγραψα ένα τεράστιο δάνειο για να αγοράσω ένα σπίτι. Όμως μετά ο κατασκευαστής με έβγαλε έξω από το σπίτι και με άφησε άστεγο στον δρόμο, ενώ το χρέος παρέμεινε επάνω μου.
Έτσι αισθάνομαι τώρα: η Εκκλησία, οι ιερείς και η κοινότητα με έβγαλαν έξω και δεν στάθηκαν δίπλα μου. Δεν έχω πλέον ούτε ένα σπίτι για να καταφύγω, ούτε μπορώ να ξεφύγω από αυτήν τη μεγάλη ευθύνη που αισθάνομαι να βαραίνει την ψυχή μου.
Με τα ίδια μου τα χέρια έβαλα τον εαυτό μου σε μια παγίδα. Έμεινα κάπου ανάμεσα, σαν να βρίσκομαι σε ένα πνευματικό «καθαρτήριο».
Ίσως αν είχα παραμείνει μουσουλμάνος, ινδουιστής ή βουδιστής, δεν θα ζητούνταν από εμένα τα ίδια πράγματα. Όμως τώρα, αφού βαπτίστηκα, αισθάνομαι ότι θα κριθώ με τα ίδια μέτρα που θα κριθεί ένας συνηθισμένος Ορθόδοξος Έλληνας, Ρώσος ή Σέρβος.
Αλλά αυτό δεν είναι δίκαιο, πάτερ Φιλάρετε.
Γιατί αυτό που μου δόθηκε, μου αφαιρέθηκε. Δεν έχω πλέον την πνευματική οικογένεια, τα μυστήρια, τον ιερέα και την εκκλησιαστική κοινότητα που θα έπρεπε να με στηρίζουν.
Πιστεύω ότι ακόμη και την ημέρα της Κρίσης, θα πρέπει να κριθώ με τα ίδια μέτρα όπως ένας μουσουλμάνος, ένας ινδουιστής ή ένας βουδιστής, γιατί αυτό απαιτεί η συνείδηση και η δικαιοσύνη.
Οι συνθήκες της ζωής μου, η χώρα, η κοινωνία και η πραγματικότητά μου πρέπει επίσης να ληφθούν υπόψη.
Δεν έχω πλέον ούτε ιερατική καθοδήγηση, ούτε τα Μυστήρια, ούτε την Εκκλησία, ούτε την κοινότητα.
Πάτερ Φιλάρετε, πού ανήκω τελικά;
Türkçe
Merhaba, Peder Philaret.
Geçtiğimiz günlerde bir ayet okudum ve kendi kendime şöyle dedim:
“Kime çok şey verilmişse, ondan çok şey istenecektir; kime çok şey emanet edilmişse, ondan çok şey istenecektir.” (Luka 00:00)
Herman (Chrysostom), şimdi ne yaptın? Kendini büyük bir tehlikeye attın. Gidip vaftiz oldun, otomatik olarak ağır bir manevi anlaşmaya girdin. Kilisede iki yıl yaşadın, beş kez Kutsal Komünyon aldın, çok fazla manevi yatırım yaptın, hatta Kiliseye maddi yardımda bulundun.
Ama sonunda elinde ne kaldı? Hiçbir şey. Seni kovdular, seni istemediler. Ve şimdi kaçamayacağını hissediyorsun; Sanki sokakta yapayalnız, hiçbir desteğiniz yokmuş gibi.
Ama doğduğum dine bağlı kalsaydım veya basit bir "önceden seçilmiş" kişi olarak kalsaydım, bu bilgiyi ve bu manevi sorumluluğu üstlenmezdim. Bu yükünAltına girmezdim.
Ama gittim, vaftiz oldum, komünyon aldım, bu manevi imzayı attım ve bu büyük yükü üstlendim.
Bunu dünyevi hayattan bir örnekle karşılaştırırsam: sanki bir ev almak için büyük bir kredi imzaladım. Ama sonra müteahhit beni evden attı ve sokakta evsiz bıraktı, borç ise üzerimde kaldı.
Şimdi de böyle hissediyorum: Kilise, rahipler ve cemaat beni dışarı attı ve yanımda durmadı. Artık kaçacak bir evim yok, ruhuma ağırlık veren bu büyük sorumluluktan da kaçamıyorum.
Kendi ellerimle kendimi tuzağa düşürdüm. Bir nevi manevi bir "araf"ta kalmış gibi, arada bir yerde kaldım.
Belki de Müslüman, Hindu veya Budist kalsaydım, benden aynı şeyler istenmezdi. Ama şimdi, vaftiz edildikten sonra, sıradan bir Ortodoks Yunan, Rus veya Sırp ile aynı standartlara göre yargılanacağımı hissediyorum.
Ama bu adil değil, Peder Filaret.
Çünkü bana verilen şey benden alındı. Artık beni desteklemesi gereken manevi ailem, kutsal ayinlerim, rahibim ve kilise cemaatim yok.
İnanıyorum ki, Kıyamet Günü'nde bile, vicdan ve adalet bunu gerektirdiği için, bir Müslüman, bir Hindu veya bir Budist ile aynı standartlara göre yargılanmalıyım.
Hayatımın, ülkemin, toplumumun ve gerçekliğimin koşulları da dikkate alınmalıdır.
Artık ne rahip rehberliğine, ne kutsal ayinlere, ne kiliseye, ne de cemaate sahibim.
Peder Filaret, sonunda nereye aitim?